Çağına Küsen Adam

“Yalniz kalmak istiyorum beyler, çekilin, bosaltin sokaklari, haydi evinize… Yol açin, yalniz adam geliyor, göz kapaklari yerde. Girdi. Simdi içeride. Nemli, havasiz, bir o kadar da los odasinda oturmus düsünüyor. Mademki kazanacaklarimin hepsini geri verecektim neden o hâlde bu kadar nefes tükettim? Her oyunun sonunda bosa dönmüyor mu insan? Bütün nesneler oyuncak degil mi sonra? Herkes de sabahlari bir oyuncak aramiyor mu kendine? Tamam, simdi oldu iste. Oynadin, eglendin ve bitti. Oynadin, unuttun ve bitti. Unutmak yok etmektir çünkü. Unuttugun an yok etmissin demektir. Insan yahut nesne, farki yok. Ayrilik, unutmayi kabullenis… Yok etmeyi yani."

- Ismet Emre