TÜKENDİ
BIR MEVSIMI TERKETMEKPazar isanan bir gün olarak uzayip durduKaç bin yildir bekletilmis ve durulmus acilarHer durgunlukta yirtilan bir yüz animsadigimKendime öfkeler edinirdim bu yüzdenHiçbir seyi unutmayan ölü tarihUnutmasin bir çöl bitkisini deGerçegi yasarken yapilacak bir sey yokNe varsa, hafifçe dudagimdan öpüyorlar yeniden.