TÜKENDİ
Ellerimin arasindan kayip giden söhretimle etrafimda hiç kimsem kalmamisti. Zaten hiç kimsem yoktu bu söhretle edindigim hayranlarim disinda. Onlarda artik yoktu. Ne hayranlarim ne de dostlarim. Artik bu dünyada yasamak için hiç sebebim kalmamisti. Simdi önümde çarsaf gibi serili duran bu denizle bulusma vaktiydi. Bu hayati sonlandirmak için... Arkamdaki yoldan gelen korna sesiyle irkildim. Bu sesle ben bile irkilmisken yolun ortasinda, tam da kamyonun önünde duran bu kiz neden hiçbir tepki vermiyordu be sese? Hizla kostum ve onu kolundan tutarak kendime çektim. Kalbi adeta bir kusun kalbi kadar hizli atiyordu. Onun yüzünü gördügümde benim kalbimde onunkine, ayni hizla eslik etmisti. O gün anlamistim "Bu Sonum Degil`di, artik yasamak için bir sebebim vardi...