Bu son fasildir...
Hercai leylasi
bir askin gölgesini düsürdün üzerime akli aldin
nârina âsinâ pervâne eyledin, saraylarin isirgan, ipek yüzlü kizi son fasila yürü istedin, güvercin kanatlarinda bulusma arzulari vedalasmadan topraga gömüldüler, estirdigin matem rüzgarlariyla gök kubbede turnalar semahta agitlar içinde yasa büründüler, aglatip durdun
kosturdun bir hayalin pesinde
vefasiz bir kalbi, düslerin siginagi diye...
Yillar boyu yüregim;
yoklugunu bekleyen çikmaz sokaklara
isilti diye serabina yürüdü...
Suskun feryatlara aldirmadin perdeler indi ates semazenleri yakiyor çimdirir gibi ruhlari, vuslatin
sevda ikliminin sirdasi gecelerin renkleri degisti zindana büründü, bin bir gece masali bakislarinin son isiklari da söndü, gönüle yer etmis meger agyar açmaz gülsende yediveren güller bu son fasildir artik sensiz laleler de aglar...
Orhan Çimen
Hercai leylasi
bir askin gölgesini düsürdün üzerime akli aldin
nârina âsinâ pervâne eyledin, saraylarin isirgan, ipek yüzlü kizi son fasila yürü istedin, güvercin kanatlarinda bulusma arzulari vedalasmadan topraga gömüldüler, estirdigin matem rüzgarlariyla gök kubbede turnalar semahta agitlar içinde yasa büründüler, aglatip durdun
kosturdun bir hayalin pesinde
vefasiz bir kalbi, düslerin siginagi diye...
Yillar boyu yüregim;
yoklugunu bekleyen çikmaz sokaklara
isilti diye serabina yürüdü...
Suskun feryatlara aldirmadin perdeler indi ates semazenleri yakiyor çimdirir gibi ruhlari, vuslatin
sevda ikliminin sirdasi gecelerin renkleri degisti zindana büründü, bin bir gece masali bakislarinin son isiklari da söndü, gönüle yer etmis meger agyar açmaz gülsende yediveren güller bu son fasildir artik sensiz laleler de aglar...
Orhan Çimen