Sevmek ne’ydi?
Sevmek... Insanin kendinden daha fazla verip karsi tarafin kalbini tamamlamakti, emin olmakti. Süpheye kapilmamak, her ne olursa olsun onun için feda edebilecegin duygularinin ve kalbinin olmasiydi. Peki sevilmek? Sevilmek... Kendinden daha fazla verip, sevip bunun karsiligini almakti, emin olamamakti. Acaba beni de seviyor mu? diye düsünüp süpheye kapilmakti, bir türlü kalbinin çikisini bulamamakti. Ya âsik olmak? Âsik olmak... Ondan vazgeçemedigin, hayallerine onu da dâhil ettigin, nereye gidersen o gelmese de sevgisini kalbini en korunakli yerinde koruyup da yaninda götürdügün ve O esittir ben diyebildigin kadar sevebildigin zamandaki kalbinin hissettigi en gerçekçi, en sevilesi ve en güzel duyguydu...
Sevmek... Insanin kendinden daha fazla verip karsi tarafin kalbini tamamlamakti, emin olmakti. Süpheye kapilmamak, her ne olursa olsun onun için feda edebilecegin duygularinin ve kalbinin olmasiydi. Peki sevilmek? Sevilmek... Kendinden daha fazla verip, sevip bunun karsiligini almakti, emin olamamakti. Acaba beni de seviyor mu? diye düsünüp süpheye kapilmakti, bir türlü kalbinin çikisini bulamamakti. Ya âsik olmak? Âsik olmak... Ondan vazgeçemedigin, hayallerine onu da dâhil ettigin, nereye gidersen o gelmese de sevgisini kalbini en korunakli yerinde koruyup da yaninda götürdügün ve O esittir ben diyebildigin kadar sevebildigin zamandaki kalbinin hissettigi en gerçekçi, en sevilesi ve en güzel duyguydu...