Seni çok seviyorum... Gerçi çok klise bir söz oldu bu, farkindayim. Her insan önüne gelen her insana söylüyor çünkü bunu hep. Arada da dürüstler kayniyor tabii benim gibi. Gerçek sevenlerin duygulari imha ediliyor bir anda. Yerle bir ediliyor, yeksan ediliyor. Diger çikarci insanlarin yaninda, samimi sevgi besleyenler, bir degil binlerce kez pisman ediliyor sevdigini sevdigine... Hem de defalarca... Gel seninle yikalim biz bu tabulari. Ne dersin? Örnek olalim tüm güvensiz yüreklere. Sevelim, sevilelim. Sevdirelim, sevindirelim. Sevgiyi yayalim tüm yeryüzüne, tüm gökyüzüne. Leyla ile Mecnun'un aski sifir kalsin, hiç kalsin bu büyük askimizin yaninda. Çok büyük olsun birbirimize olan bu sevdamiz. Kiyaslanamayacak kadar devasa olsun diger asklarla. Iyi günde, kötü günde sevdiginin yaninda olmayi, en ufak bir seyde çekip gitmemeyi ögretelim tüm asiklara. Askin kutsalligini görsün üzerimizde tüm alem. Zaman zaman anlatsin askimizi, bizi yazsin seven ellerde kalem. Ayirmasin bizi kendini bilmez üç bes el âlem. Sevene sevgisi olmasin artik elem. Her seven mutlu olsun, umutlu olsun... Sakin unutma sevgili... Seni mutlu etmek için bir numarali adayim. Bari simdiden sonra, uzat da ver elini bana tutayim. Geçmisi unutayim. Neseme nese katayim. Seni de nesem ile kusatayim. Hüznü, kederi firlatip da atayim. Artik aglayarak degil be sevgili, huzur ile yatayim.
Millet sevgili görsün anasini satayim...
Millet sevgili görsün anasini satayim...