Bostanci’da Istanbul bitiyor, Bostanci’da Istanbul basliyor. Her sair sinirdadir. Bostanci’da karar kildim ben. Önce Kozyatagi’ndan yaklastim ona, sonra Suadiye’den. Nihayet benim oldu. Ben de her sabah otobüs duraklarinda, iskelelerde ve istasyonlarda karistim kalabaliga. Kaçirdigim trenlerin, otobüslerin ve gemilerin haddi hesabi yok. Kosmanin hesabini nefes veriyor. Beklemenin hesabi kabarik. Araplar, “El- Intizar Eseddu minennar” derler. Beklemek daha yakicidir atesten. Kim bilir belki de bu yüzden irmaklar akiyor meydana. Bostanci bekleme gölü. Bostanci’dan dagilimi yapiliyor halkin. Taksim’e, Sisli’ye, Kadiköy’e, Besiktas’a, Mecidiyeköy’e, Kabatas’a, Atasehir’e, Ümraniye’ye, Pendik’e… Her yere Bostanci’dan vasita var. Her yerde Bostanci’dan bir iz. Bostanci Roma; bütün yollar ona çikiyor.