Arkasinda bekleyen birini birakip evine gitti. Yürüyordu yeryüzünün en atmosfersiz insani, aslinda polislerin onu tutuklayip, yargiçlarin yargilamasi gereken biriydi o. Bu ülkenin kolluk kuvvetlerinin bu adami toplumdan uzaklastirmasi gerekmekteydi. Sürülmeliydi, çok uzak yildizlara sürülmeliydi, o kadar uzak bir yildiza ki; bakilinca gökyüzünden dünya bile görünmemeli. Veyahut biz toplum olarak uzaklasmaliydik ondan. Çünkü birini dinlememisti. Çünkü resmen birini terk etmisti. Çünkü birinin umut dolu gözyaslarini begenememisti. Çünkü kendisine yapilani çabuk unutmustur