TÜKENDİ
Gün ortasi... görkemli ahsap konak derin bir sessizlik içinde...Bir kadin, konagin odasinda nurdan erisilmez bir abide gibi, basinda beyaz basörtüsüyle namaza durmus...Huzur dolu yüregi... gözlerini yummus, isikli yagmurlarda yikanmaktadir. Sanki sevdigi birisiyle el ele tutusmuslar, aydinlik yamaçlarda sonsuz bir ufka dogru yürüyorlar...Gögsüne bagladigi elinin altindan, gönül yamaçlarina dogru ilik ve tatli bir esintinin gezintiye çiktigini farkeder.Yeryüzü aydinlik bir atlas, toprak her seyi sefkatle bagrina basan bir anne hibi durmaktadir karsisinda. Birlesen Yollar’in tam ortasinda isiktan bir helezonun içinde nurdan bir melek gibi husu içinde, varligin sonsuz ahengini bir sevgi söleni gibi seyrediyor...Secdeye vardiginda , seccadenin sicak busesini, güzel ve genis alaninda hissedince daha fazla dayanamaz ve birakir kendisini.Bir sessiz çiglik kopar koca konaktan, kimsenin duyamayacagi, kimseye duyurulmayan bir feryattir bu...