TÜKENDİ
Zamanin ve mekânin anlamsizlastigi beyaz odadaki doktor kendini fazla hissetmis olacak ki bizi yalniz birakti. Biraz daha oturdum. Ona bakarak pantolonlarimi ütücüye vermeye, temizlikçi kadini degistirmeye, yanimda çalisanlardan birini terfi ettirmeye karar verdim. Hastaneye bir daha ne zaman gelebilecegimi düsündüm. Düsünemedim... Cüzdanimdaki burusmus fotografi basucuna birakip dergiyle odadan çiktim. Hastanenin kafesinde kendime koyu bir kahve ismarlayarak dergideki yaziyi okudum. Doktor okumam gereken sayfanin kenarini bükmüstü.(Tanitim Bülteninden)