TÜKENDİ
Ben de babamin ölümüne bes yil inanamadim. Sonra bir gün dank etti. Artik o yok. Salondaki koltugunda oturan, gözünde gözlügü, elinde kalemi; altlarini çize çize okudugu kitabi ve beni görünce Hos geldin kizim, iyi ki geldin, diyen, gözleri gülerek bakan babam yok artik. O evde yok. Sarilin babaniza sevgiyle Anne de gitti, baba da. Bir el cigerimizi söküp aldi sanki.
Bayramlarda kahvaltilar hep eksiktir artik buruktur. Yine yapilsa da börekler, bayram tatlilari, ayni tadi vermez. Sarilacagin kimse yoksa tatile kaçarsin, kendinden kaçarsin hatiralardan kaçarsin Hiç gitmeyecek sandigin kisi, aniden gidivermistir. Biz, büyürüz zamansiz.
Çünkü gözyasiyla yazilmis her satira inat, yasam önünde uzaniyor, çimen bir yatak gibi. Hayat her zaman senin sevdigin müzigi çalmaz. O zaman sen notalari degistir. Kendi müzigini çal gönlünce.
Zaten çok sevdigim babami kaybetmisken, daha birinin gidisine alisamamisken, onun acisi tazeyken, bir de seni kaybetmek yikti beni. Sanki bir biçagi kalbime sapladin ve gittin. Ve ben o biçagi çikarmaya korkuyorum. Çekip çikarsam gittigin andaki acinin siddetinden nefes alamayacagim sanki. Çünkü sonrasinda sen yoksun. Sana adadigim yasamima uzaktan bakiyorum. Içim kaniyor ama olsun, iyi ki yasamisim böyle güzel bir aski, sevgiyi. O el ele tutusmalarimiz, gözlerime tatli tatli bakislarin kalacak bende, bir ömür boyu. Artik senden uzak ve özleyerek yasamak acitiyor canimi. Aslinda ask, aci çekmekmis. Belki beni büyütecek bu ask acisi. Hiç unutmadan üstü küllerle örtülü, durmadan kanayan bir yara olarak kalacak içimde, derinde, en derinde Kalbimi avucuna birakip gidiyorum. Titriyorum. Masmavi bir gökyüzü yutuyor beni hiç unutulmayacak bir eylül sabahi. Uçurtmasi elinden alinmis bir çocuk gibi, üzgün gözlerle bakiyorum ardindan.
Elveda sevgili
Bayramlarda kahvaltilar hep eksiktir artik buruktur. Yine yapilsa da börekler, bayram tatlilari, ayni tadi vermez. Sarilacagin kimse yoksa tatile kaçarsin, kendinden kaçarsin hatiralardan kaçarsin Hiç gitmeyecek sandigin kisi, aniden gidivermistir. Biz, büyürüz zamansiz.
Çünkü gözyasiyla yazilmis her satira inat, yasam önünde uzaniyor, çimen bir yatak gibi. Hayat her zaman senin sevdigin müzigi çalmaz. O zaman sen notalari degistir. Kendi müzigini çal gönlünce.
Zaten çok sevdigim babami kaybetmisken, daha birinin gidisine alisamamisken, onun acisi tazeyken, bir de seni kaybetmek yikti beni. Sanki bir biçagi kalbime sapladin ve gittin. Ve ben o biçagi çikarmaya korkuyorum. Çekip çikarsam gittigin andaki acinin siddetinden nefes alamayacagim sanki. Çünkü sonrasinda sen yoksun. Sana adadigim yasamima uzaktan bakiyorum. Içim kaniyor ama olsun, iyi ki yasamisim böyle güzel bir aski, sevgiyi. O el ele tutusmalarimiz, gözlerime tatli tatli bakislarin kalacak bende, bir ömür boyu. Artik senden uzak ve özleyerek yasamak acitiyor canimi. Aslinda ask, aci çekmekmis. Belki beni büyütecek bu ask acisi. Hiç unutmadan üstü küllerle örtülü, durmadan kanayan bir yara olarak kalacak içimde, derinde, en derinde Kalbimi avucuna birakip gidiyorum. Titriyorum. Masmavi bir gökyüzü yutuyor beni hiç unutulmayacak bir eylül sabahi. Uçurtmasi elinden alinmis bir çocuk gibi, üzgün gözlerle bakiyorum ardindan.
Elveda sevgili