Bir Tüy Bile Ulaşabilir Yüreğime

Hep bir tamamlanma pesinde kosuyorum da bir türlü tamamlayamiyorum kendimi. Hep eksik kaliyorum. Siir bu eksiklik duygusunun giderilmeye çalisilmasi belki de. Ama giderilememesi de ayni zamanda. Bitirilmis bir siirin verdigi haz birkaç gün sonra yeniden o eksiklik duygusuna dönüsüyor. Yasadigim anlari, düslerimi, düsüncelerimi, duygularimi yogurup bir kagit üzerinde sözcüklerle kurdugum (ya da kuramadigim) yapida kendimi ariyorum aslinda. Kendimi yeniden kuruyorum. Ama bir türlü tamamlayamiyorum. Bu bir aciyi da beraberinde getiriyor. Sürekli bir eksiklik duygusu, sürekli bir aci ve siir.

Hazir misin aciya
acidan sonrasi için
duygularini paramparça eden bir kaosta
bölünmeye bin parçaya

Yaratmaya
yaratilmaya
karmakarisik dönerken içinin evreni
bir düzene gebe kalmaya

Kosmak için
hiç verilmemis bir randevuya
bir odada yapayalniz
hazir misin aciya?