TÜKENDİ
Bugünlerde asil savas, insan kalmak için veriliyor. Kendi halkinin güvenligini korumak bahanesiyle binlerce masumun kanini akitmakta bir sakinca görmeyenler ile insan hayatinin dünyanin her yerinde ayni pahada oldugunu savunanlar arasinda. Tek dogru deger bizimkisi diyerek ötekileri cezalandirma hakkini kendilerinde bulanlarla, öteki olmadan biz de yokuz diyenler arasinda. Dünyaya iyilik dagitmaya kalkisanlarla, bu tür bir iyiligin kötülük üreterek yapilamayacagini savunanlar arasinda. Tahakküm, haz, kibir veya zorbalik gibi insana ait her sorunun yaniti, yine insanin içindedir. Korku ile umudun birlestigi yerde. Nihayetinde vahset ile direnis arasindaki o ince çizgide baslayip bitmiyor mu insanligimiz?