TÜKENDİ
“annem havalanip dogdugu topraktançan seslerinin ardi sira sürüklendi ege’yeben alpler’in eteklerindegöle bakan bir manolya agaci olarak kaldimbabam öldü babam öldü demedi kimse benden baskaannemdi tek babami yitirenbiliyorum o gece gömüldü babam / annemin yüzüneayin pencereden döküldügü masamdadurur fotografi annemineli çenesinde yurdundan uzak gözleri uçurumbir bakisi alir düslerimi götürür çocuklugumaistanbul anne kucagina dönüsür birdenbire.”Bir Sehrin Boynundayiz…Ahmet Özer’den yeni siirler