´´Yaprak´in da gözlerinden yaslar süzülmeye baslamisti. Devran´i bu halde görmeye dayanamiyordu. Sandalyesinden kalkip, Devran´in yayina oturdu. Saçlarina dokundu, basini omuzuna yaslayip, içinde kanayan ne varsa dindirmek istedi. Devran için yalnizlik artik elle tutulabilir bir seydi. Yaptigi hiçbir sey yüzünden affedilmeyecegini anlamisti...´´