Bir Ölünün Hatıra Defteri

Her sey ve her yer kadife gibi yumusacik bir karanlikla kapliydi. O kadife sarginin içinde bir yerlerdeydim. O sargi hem içimde, hem disimdaydi. Manen ve madden ikiye bölünmüs, bir parçam karanliklar içinde kaybolup gitmisti. Bu karanliklar; yankili, yuvarlak, sicak, tok bir sesti ve yumusacikti. Uyusuk, salinimli, yuvarlak bir duygu yumagi agir, agir parçalarimdan birine doluyor, sisler ya da tüller ardinda silinen yalçin bir dag gibi arama giriyor, beni benden uzaklastiriyor; fakat sanci ya da aci vermiyordu.

Agir bir uykuya benzeyen uyusuk duygular demetiyle sisler ardinda kaybolur gibi ikiye ayrilmis oldugum hâlde kendimi yavas, yavas yitiriyordum. Iki parçam arasindaki o ince bag henüz kopmamisti.