Bir Milli Eğitim Bakanlığı Müfettişinin Not Defteri

Yillar bitiyor, yollar ve turneler bitmiyordu. Bir turnenin sonuna gelmeden bir baska turnenin haberi ulasmakta gecikmiyor, turneler birbiri arkasina siralaniyordu... “Ömür biter, turneler bitmez“ diyorduk. Müfettislik buydu, müfettisin kaderi buydu. Yollar, denetimler, sorusturmalar, kosusturmalar ve su gibi akip giden zamanla yaris... Bazen geciken bir aracin üzüntüsü , bazen nezle virisü ile mücadelenin bitapligi ekleniyordu günlük yasama ve geriye aci tatli anilar kaliyordu. Bazi yerler ulasilmasi, gidilmesi gerçekten çok mesakkati gerektiren uzak birimler oluyordu. Ama görev yapilacakti, yapiliyordu. Göreve bagliligin güzel ve unutulmaz örnekleri veriliyordu. Çok kisitli süreye karsin genellikle girdikleri kurumlardan olumlu izler ve yankilar birakarak çikiyorlardi müfettisler. Denetimlerde bir seyler verilebilmis, hatali bir uygulamanin düzeltilmesi saglanmissa, yorgunluklar zevk oluyor, unutuluyor, anilar yumagina bir turne daha ekleniyordu... Karla, kisla, sogukla birlikte girdigimiz il kapilarindan çogu kez ayni iklim kosullarinda çikiyor, ancak denetledigimiz okullara bahar sicakligini, bahar güzelliklerini vererek, tasiyarak, okullarimizin iklimini degistirerek, denetimin olumlu damgasini vurarak ayrilmanin iç huzurunu yasiyorduk. Müfettislik zordu, yorucuydu, sikintiliydi belki ama görev sevilerek yapilinca tüm zorluklar siliniyor, unutuluyordu... Teftis Kurulu’nda turneler yine sürüyor. Teftis Kurulu’nda kadrolar degisecek ama turneler hiç degismeyecek, bitmeyecek. Biri bitmeden bir sonrasinin haberi gelmeye devam edecek. Iyi ki de bitmeyecek. Zira turnelerin bitmesi demek, anilar yumaginin bos kalmasi demek olacaktir. Turneler Teftis’in tuzu, biberidir. (Tanitim Bülteninden)