TÜKENDİ
Yillar önce Le Figaro gazetesinde yayimlanmis bir yazinin tercümesini okumustum. Bu eglenceli yazidan Victor Hugo ve Henri Troyat'in ayakta, Marcel Proust ve Eugène Ionesco'nun ise yatarak yazdiklarini ögrenmistim. Ernest Hemingway bir defter, bir kursun kalem ve bir kalemtirastan ibaret yazi malzemesiyle, çogu zaman belden yukarisi çiplak olarak yazarmis. Kahvesiz, sigarasiz yahut müziksiz yazamayanlar mi dersiniz, yesil mürekkep düskünleri mi dersiniz? Çalisma odasinda tam bir sessizlik isteyen yazarlar da varmis, yazmak için bulvar kahvelerini tercih edenler de… Proust, tam sessizlik için dairesinin duvarlarini mantarla kaplatmis. Honoré de Balzac, kendi iç aydinligini yakalamak için çalistigi mekâni günes isigina tamamen kapatir ve yazarken sürekli kahve içermis. “Kis saglikli sanatin mevsimidir.” diyen Stéphane Mallarmé gibi mevsim seçen yazarlar bile varmis. Bunlari ögrendigim yazi, hiç süphesiz, adi geçen yazarlarin nasil yazdiklarini merak eden okuyucular için kaleme alinmisti. Türk yazarlarinin da kendilerine has yazma aliskanliklari vardir ve okuyuculari, onlarin sadece kalemlerinden çikan metinleri degil, bu metinleri nasil yazdiklarini da merak ederler. Erhan Genç'in on alti yazarla yaptigi röportajlardan olusan kitabi, bu alanda ilk degilse bile, en önemli çalismalardan biri ve ileride yapilacak biyografik çalismalar için bulunmaz bir kaynaktir.
- Besir Ayvazoglu
- Besir Ayvazoglu