Bir Kara Sevda

Bir gün bir dervis, bir dag basinda, pinar kenarinda yorgunluk çikarirken, karsidan bir genç gelin görünür... Üç etegin birini kaldirmis, belli ki, içinde bir seyler var..
Selam faslindan sonra dervis kiza sorar:
“Yavrum nereye gidiyorsun? Ne var kucaginda?“
Ilerdeki bir tarlayi göstermis kiz:
“Beyim çalisiyor orada, ona elma götürüyorum“
Dervisin hamligi tutmus, birdenbire soruvermis:
“Kaç tane elma var eteginde“
Gelin çok sasirmis bu soruya, birazda kizarak cevap vermis:
“Bu nasil soru dede? Insan sevdigine götürdügü seyi sayar mi hiç?“
Kendine gelen dervis, elinde durmadan çektigi tespihin ipini, çat diye koparivermis, utanç içinde...
Evet, bizim karasevdamiz, Türk milletidir, onun degerleridir...
Allahin (c.c) rizasini hedef alarak, milletimiz ugruna çektigimiz mihnetler, çileler, sevdigimize götürdügümüz, “çam sakizi-çoban armaganidir“ Ne sayariz nede lafini ederiz.
Bu kitabimi, ömrünü bu sevdada, sevdigine birseyler götürebilmek için tüketmis, dünyada bir karsilik beklememis, çektigi çile ve mihnetlerden bir garip haz duyabilmis tüm gönül erlerine ithaf ediyorum...
Allah (c.c) hepsinden razi olsun..
Ilhan Esen-, Danimarka/Aarhus 01.10.2012
(Tanitim Bülteninden)