Bir Günlük Düş Ve Gerçek

Bir Günlük Düs ve Gerçek’in basinda, bu öyküyü yazma amacinin çocuklarin sorunlarina dikkat çekmek oldugunu belirten Behrengi, babasi is bulamadigi için onunla birlikte Tahran’a gitmek zorunda kalan yoksul bir çocugun yirmi dört saatini anlatir. Bir Günlük Düs ve Gerçek toplumsal esitsizligin çocuklari nasil etkiledigini gözler önüne sererken, dünyanin bütün çocuklarinin sahip oldugu tek ortak seyin hayal gücü oldugunu düsündürüyor.