Bilinmeyen Gerçekler Ve Doğruluğun Ölçüsü

GITME, N’OLUR GITME
Demek buraya kadardi, gidiyorsun öyle mi?
Sen simdi gidiyorsun, hadi git!
Peki beni hiç mi düsünmüyorsun?
Nefes alabilir miyim sensiz?
Gülebilir miyim?
Her sabah dogan günes umut verir mi bana?
Sevebilir miyim yine böyle?
Geceler yalnizlik, korku salmaz mi içime?
Cesur olabilir miyim,
Yasayabilir miyim sensiz?
Söyle, alisabilir miyim sensizlige?
Sen hep güçlüydün, öyle söylerdin.
Bilirim, dayanirsin, avutabilirsin kendini, yüregini
Ben neyle avuturum kendimi?
Nasil unuturum yasananlari?
Nasil unuturum gözlerini,
Baktikça beni eriten o gözleri?
O ilk dokunusu, ilk öpücügü?
Simdi gidiyorsun, öyle mi?
Git!
Agit yakmam ardindan, aglamam bile
Ellerin ellerimi hiç tutmadi derim
Gözlerin gözlerime hiç bakmadi.
Saçlarimi da oksamadin
Hiç hayallerimiz de olmadi
Zaten her sey bir yalandi.
Sen de o yalanin içindeki sevdigimdin.
Yok yok bir rüyaydi bu
Uyanma saati geldi
Hadi git, git, yolun açik olsun!
Her sey gönlünce olsun
Git, yeni sevdalar seni bekliyor.
Gitme! Sensizlik yarim oluyor