TÜKENDİ
Önce bir esinti geçti içimden…Geldi, içimdeki tanidigim ve de fark etmedigim dügümlere dokundu, fiske fiske…Sonra rüzgâr oldu, kalbimde esti.Rüzgârin kalbimin duvarlarini zorlayan hoyrat ellerini hissettim…Deli divane estikçe rüzgâr, üsüdü bedenim.Beyrut Gibi ile iliskim böyle basladi. Benim hikâyemdi. Hem özgün, hem ortak yanlariyla hepimize aitti. Daha sonra fark ettim ki, kalbimin rüzgâriyla mahmur, Beyrut Gibi’nin içindeydim ben de... Bir nehir kenarinda, islak otlarin üstünde oturmusum da gözlerimi husuyla kapatmisim sanki... Nehrin aksine yukari akiyorum... Hikâyeler geçiyor içimden... ters, düz…