TÜKENDİ
Türk edebiyatinda küçük hikaye türünün yerlesip yayginlasmasini saglayan Ömer Seyfettin konusma dilini yaziya geçirmeyi amaç edinen ve bunu uygulayan ilk sanatçimizdir. Süssüz, yalin, açik bir üslupla yazmis, sairanelikten ve süslü yazidan kaçinmistir. Çevre betimlemeleri ve ruhsal çözümlemelerinden çok olaya önem vermis, edebiyat araciligiyla toplumu düzeltme amacini gütmüstür... Ömer Seyfettin kimi hikayelerinde (Ashab-i Kehfimiz, Boykotaj Düsmani, Hürriyet Bayraklari vb.) yasadigi dönemin Osmanlicilik, Türkçülük, Baticilik gibi siyasal akimlarini ele almis, kimilerinde (Bomba, Beyaz Lale, Tuhaf Bir Zulüm, vb.) Balkan Savasi’nda geçen olaylara deginmis, kimilerindeyse (Pembe Incili Kaftan, Topuz, Vire, Teke Tek, Forsa vb.) tarihsel konulari islemistir. Daha önceki dönemin yazarlarinin tersine konularini yalniz Istanbul’dan degil, yurdun her kösesinden seçen Ömer Seyfettin toplumun her kesiminden insanlari ele almis ve genel olarak mizah havasiyla yazmistir. Çocukluk anilari, törelerin ve bos inançlarin yerilmesi, toplumun bozuk yanlarinin elestirilmesi yazarin hikayelerinde ele aldigi öteki belli basli konulardir. (Arka Kapak’tan)