TÜKENDİ
Kan ilik. Korku soguk. Ben cesur. Dayandigim yere kadar. Bu oda, zaten bir mezar. Hazir! Parkeler, fayanslar, dolaplar, duvarlar, tahtalar… Söylesin bana, .mür, ne kadar? Bana biçtikleri günler, neden, bir siyah, bir beyaz, bir siyah…? Neden? Bunca yillik yasantim, daginik bir satranç tahtasi gibi. Viran. Karanlik. Karanlik! Neyi düslesem, aydinligimi s.mürüyor. Günüm, günesim bile sahte. Erir miyim? Onu, buluncaya dek? Yegorka! Onu buluncaya dek! Her sey tersine mi isleyecek, ömrümde? Böyle mi sürmeli? Ya bulamazsam? Ya bulamadiysam? Ya kendime bunu anlatamiyorsam, anlatamadiysam? Ama nereye kadar? (Tanitim Bülteninden)