TÜKENDİ
"Yapma, ne olur yapma… “ diyebildi sadece. Kendini Alparslan'dan uzaklastiriyordu istemsizce. Biraz sonra yasanacaklardan dolayi, hissettigi tek duygu, korkuydu. Alparslan ise onun bu sözüne gülümsedi.
“Yapacagim…” dedi ve sevdigi kizin gözlerinin içine bakarak devam etti.
“Emine…” dedi kisik bir sesle. Odaya yeni girmis olan Alparslan'i yeni fark etmisti. Bakislarini O'na çevirip bakti.Gülümsüyordu sadece.
“Nasil geldin buraya? Beni nasil buldun?” diye sordu. Emine hala gülümsüyordu. O'nun cevapsiz kalisi, Alparslan'i daha çok konusmaya itiyordu.
“Seni gördügüme çok sevindim. Suan ne yapacagimi bilemiyorum.” Dedikten sonra yavas yavas yatagin diger tarafina yanasti. Ürkek bir sekilde, yatagin kenarina oturdu. Emine ise gülümseyen gözlerle O'nu takip ediyordu.
“Çok özlemisim seni…” dedi Emine'nin gözlerinin içine bakarken.
“Sesini duymayi özledim, konus benimle, ne olursun…” dedi. Fakat Emine'nin sessizligi devam ediyordu. Konusmamaya yemin etmis gibiydi.
“Hastayim ben…” diyebildi sadece sevdigi kiza…
Genç Alparslan'in söyledigi sözler, beyninde yankilaniyordu. Ayrilik geliyor kabul ediyorsun, ölüm geliyor kabul ediyorsun… Ölüm… Ölüm…
“Ama ben ölmedim ki?” diyebildi. Genç Alparslan'in gözlerinin içine bakarak söyledigi bu söz, ortami sogutmustu. Genç Alparslan, soguk bir ifadeyle cevap verdi.
“Sen yasadigini mi zannediyorsun?”
“Yapacagim…” dedi ve sevdigi kizin gözlerinin içine bakarak devam etti.
“Emine…” dedi kisik bir sesle. Odaya yeni girmis olan Alparslan'i yeni fark etmisti. Bakislarini O'na çevirip bakti.Gülümsüyordu sadece.
“Nasil geldin buraya? Beni nasil buldun?” diye sordu. Emine hala gülümsüyordu. O'nun cevapsiz kalisi, Alparslan'i daha çok konusmaya itiyordu.
“Seni gördügüme çok sevindim. Suan ne yapacagimi bilemiyorum.” Dedikten sonra yavas yavas yatagin diger tarafina yanasti. Ürkek bir sekilde, yatagin kenarina oturdu. Emine ise gülümseyen gözlerle O'nu takip ediyordu.
“Çok özlemisim seni…” dedi Emine'nin gözlerinin içine bakarken.
“Sesini duymayi özledim, konus benimle, ne olursun…” dedi. Fakat Emine'nin sessizligi devam ediyordu. Konusmamaya yemin etmis gibiydi.
“Hastayim ben…” diyebildi sadece sevdigi kiza…
Genç Alparslan'in söyledigi sözler, beyninde yankilaniyordu. Ayrilik geliyor kabul ediyorsun, ölüm geliyor kabul ediyorsun… Ölüm… Ölüm…
“Ama ben ölmedim ki?” diyebildi. Genç Alparslan'in gözlerinin içine bakarak söyledigi bu söz, ortami sogutmustu. Genç Alparslan, soguk bir ifadeyle cevap verdi.
“Sen yasadigini mi zannediyorsun?”