Benim Ögrencim, 1980 veya 1990'larda yolu liseye düsen, bu yoldan çikmak için her türlü çabayi gösteren, ancak zorunlu olarak bir süre orada ikamet eden yurdumun kendi halindeki insanlarindan birisidir. Buradaki ögrencinin trajikomik hikayelerini okumanin olasi sonuçlari sunlardir:1. Ya geçmisteki sizden bir seyler bulup nostalji yaparsiniz,2. Ya mevcut sizden bir seyler bulup övünürsünüz,3. Ya gelecekteki sizden bir seyler bulup tecrübe kazanirsiniz,4. Ya sizden hiçbir sey bulamayip baskasini tanimis olursunuz,5. Ya tanidik birini bulup eglenirsiniz,6. Ya tanidik bir sey veya kimseye rastlamadan sadece gülersiniz,7. Ya da artik kendi hayal gücünüzle baska bir kullanim olasiligi bulursunuz,8. Veyahut da, bu olasiliklarin hiçbiri kapsama alaniniz içinde olmadigindan okumam gerekmez diye bir yanilgiya ve madde 7'deki bilinmeyeni ihmal etme gafletine düsersiniz.Bütün meselenin almak ya da almamak diye özetlenebilecegi su güzel aninizda, ne tercihi yapacaginiza kimse karisamaz; sonucunun ne olacagini da kimse bilemez. Artik bu noktada susmak bize, gerisi de size kalir...