TÜKENDİ
O gün binerken uçaga, biliyordu kaderin O'na hazirladiklarini..Düsünerek ve umut ederek düstü yollara Murat.Kavustugunda varligina issizligindan, zorlandi durmakta ayakta.Oradaydi ruhu, kucaklasti bedeni özlemle.Savastilar yillar boyu süren ayriligin bilinmezleriyle.Küsüp gitti bazen ruh, serseri bir özgürlükle.Barisacaklari günü özlemle bekledi Murat.O asi ruh da, yorulmaz beden de O'na aitti.Iste birlikteydiler, vazgeçemezdi.Birakti kendini nereden estigi bilinmez rüzgarlara.Bilmeksizin nereye savrulacagini !Çarpti yine nicelerine, kaybetti de onlari kavusmamacasina..Aciyordu bedeni, ruhu da..Yaklastikça sona, yaslandi bedeni, hazirlandi ruhu O'nu terk etmeye.Birakmisti izlerini bilinmeyen gelecege.Bulunacakti elbette bir gün o da.Bu umutla kapadi gözlerini, aciyla ugurladi ruhunu bedeni.Son bir damla süzüldü asagilara, kayboldu derin vadilerde..