TÜKENDİ
Çiçeklerden habersiz, bir nisan yagmurundaBir kis gününde, kallesçe karlarin altindaBir dikenin en koyu en beyaz yerinde Aradim durdum, beyazini, siyahini Ben! Nerdesin? Bazen içimde bir firavunsunBazen içimde bir melek gibi durursunYa hep aci ya hep sevgi olursunEtrafimda dans edip ulursun Ben! Nerdesin? Bir bomba olup inersin kafatasimaSarsilirim deprem olmus gibiBir sille atarsin yüzümdeki en ince damarimaSavrulurum volkan düsmüs gibiHala sarilirim, sanki annemsin, sana.Ben! Nerdesin?‘Ben’ çok uzaklarda olacagim. ‘Ben’den uzak duramazsiniz. Ne kadar uzaklasirsaniz uzaklasin, içinizdeki ‘Ben’le eninde sonunda hesaplasacaksiniz, hesaplasmak zorundasiniz.