TÜKENDİ
Merhaba. Ben bülbül, bülbül-i seydâ . Gülün sâdik âsigi, gülistanin yarasigi. Ben bülbül, bülbül-i bî-nevâ. Gülden yüz bulmamis, murada ermemis nasipsiz bülbül. Çogulu belâbil, belâ bil(en)ler. Belânin sirdasi, dertlerin can yoldasi.Belâbil nevha kilurlar seherdeAni dahi cânuma bir belâ bil(Kadi Burhâneddîn)[Bülbüller seher vakti aglayip inlerlerOnu bile canima bir bela bil]Ben bülbül, kendimi bildim bileli gurbetteyim, kendimi bildim bileli hasrette. Vuslatin tadina varmamisken düstüm kesrete, Cemâl’in seyrine doymamisken göçtüm gurbete. Gurbette günlerim aglayip inlemekle geçiyor, âsigin sesine kulak ver.Benim askim alin yazgisi, ahi kivilcimli yürek yangisidir. Sana öykümü anlatacagim sevgili okur, öykümü anlatmaya niyetleneli yillar oldu, baslamaksa simdi gönle dogdu. Baslamak, yari yariya bitirmek demektir. Söze izin versem olaylar birbiri ardinca gelecek, lâkin öyküm bir degil, hayatim roman…