TÜKENDİ
“Agzim kulagimda sakalimla yasayip giderken birisine benzeyip benzemedigimi düsünmemistim dogrusu. Istemedim de böyle bir sey. Ben bana benzeme; ben olma ugrasindaydim. Baskasi neme gerekti” diyerek sakalimin bana giydirdigi kiliklari anlattigim kitap sakala bir güzelleme degil aslinda. Satir aralarina sikistirilmamis, sakalimin üzerinde gül dalina konmus bülbül gibi duran toplumsal bir yergi de. Bir sakala bakip bende baska benler arayanlara gülmece kivaminda dokundurmalar.