Belki Bir Gün Diye...

Hayat yoksullar için, ‘aci’dan ziyade ‘sizi’ vericidir. Aci, daha keskin, daha can yakicidir, ama siziya göre daha anliktir. Oysa sizi, zamana yayilarak isler durur. Acinin sona erecegi umudu hep vardir. Sizi atesten bir tül gibi sarip sarmalar, ele geçirir. Elias Canetti, ‘Sizi küçük, sakli ve farkedilmezdir’ diyor, “...en temel karakteristik özelligi, degismezligidir.” Canetti, sizidan kurtulmanin yegane yolunun, buna neden olan karsi-güce esdeger bir güce ulasmak oldugunu söylüyor. Belki buna ‘karsiti olmak’ da diyebiliriz. Çaresiz yoksullardan söz ediyorsak, tabii ki ‘karsitinin kendisi’ degil, Sadece ‘gibi’.Gerçek, yerini yavas yavas ‘görülen’e birakiyor... Görülen de giderek ‘sanilan’a... Aklin yerini ‘siradan’ insanin körlesmis ‘sagduyu’su almaya basladiginda dünya kendi içine kapaniyor, sizi hafifliyor..10 Kasim 2004 BirGün