Babasi öldügünde Carl Einstein on bes yasindaydi. Tek romani Bebuquin'in umutsuzluk ve kusku içinde ölen kahramaninda hem babasindan, hem de kendinden bir seyler vardir. Babasinin ölümünden kirk yil sonra, Nazilerin eline düsmemek için intihar etti. (Walter Benjamin'inkine benzeyen bir ölüm).Ispanya Iç Savasi'nda, Durutti Dostlari'na katildi, anarsistlerin saflarinda savasti. Temsili sisteme, parlamentarizme karsi derin kusku besleyen bir anarsistti. 1912' de yayimlanan Bebuquin disavurumcu edebiyatin örneklerinden sayilir. Baska roman yazmayan Einstein; öykü yapisinin, olay örgüsünün ve hatta karakterlerin psikolojisinin önemli olmadigini vurgular; sansi öne çikarir. Bir kurmacanin farkli yönlerde ilerleyebilecegini, degisik biçimlerde sonuçlanabilecegini düsünür. Dahasi, edebiyati metaforik kültüre dahil oldugu için elestirir. Aslinda, yazili metne karsi tutumu kavramsal süreçlerin isleyisini parodilestiren, görsel dili yaziya tercih eden dadaistlerinkine çok benzer.