Batı Edebiyatı Klasikeri 1 Mutlu Prens

Mutlu Prens’in yüksek bir sütundaki heykeli sehrin bacalari üstünde yükseliyordu. Bastan asagi ince, altin yapraklarla kaplanmisti; gözlerinin yerinde parlak iki elmas vardi, kilicinin kabzasinda da iri, kirmizi bir Yakut isildiyordu. Herkes çok hayrandi ona gerçekten de. Sehir meclisinin sanat begenisiyle ün kazanmak isteyen üyelerinden biri, Bir rüzgargülü kadar güzel... diye fikir yürüttü; kendisi hiç de hayalperest olmadigi halde, öyle diyeceklerinden korkarak Ne var ki o kadar faydali degil. diye ekledi sonra. Duyarli bir anne, Ay’i eline geçiremedigi için aglayan küçük ogluna, Neden Mutlu Prens gibi olamiyorsun? diye sordu. Mutlu Prens herhangi bir sey için aglamayi aklindan bile geçirmez.