Bandırmalızade Haşim Baba Divanı

1130 (1718) senesinde Üsküdar’da dogan Hâsim Baba,
Celvetî âdâb ve erkanina göre yetisti. Daha sonra
Bektasîlige yönelerek o yolda önemli bir konum olan
dedebabalik makamina kadar yükseldi.
Bektasîlerin bir kismi onun seyhligini kabul etmedi.
Hâsim Baba, çok yönlü kisiligi nedeniyle bir yerde
karar kilamamis bunun sonucunda hem Celvetiler
hem de Bektasiler tarafindan kabul görmemistir.
Celvetî Âsitânesi seyhleri tarafindan dislanmasi
neticesinde vefatindan sonra mensuplari
kendisine
Hâsimiyye adli bir tarikat nisbet etmislerdir.
Vâridât’inda Hz. Ali’den ceddim diye
bahsederken divaninin sonunda
Safiyyüddin-i Erdebilî vasitasiyla Hz. Ali’nin
soyundan geldigini beyan eder.
Kendi iç dünyasinda muhtelif tezahürleriyle
yasamis oldugu tasavvufî coskuyu siirlerine
basarili bir sekilde tasiyan sair, Allah askini,
Ehl-i Beyt sevgisini en samimi duygularla
terennüm eder. Siirlerinde Allah’a ulasmanin
yollarini ve bu yolda sâliklerin karsilasacaklari
güçlükleri anlatir. Ona göre, vahdete ulasabilmek
için bir mürside-pîre baglanmak ve onun
rehberliginde azami gayret göstermek
gerekmektedir.