Baharımız Sizinki Kadar Kısa

Sevinçleri, hüzünleri, maceralari ve yolculuklari ile bir ömrün öyküsü bu kitap. Ama en çok, sevinçlerin, hüzünlerin, maceralarin, yolculuklarin gölgesinde izleri sürülmüs asklarin… Ve Levent Özübek imzasindan bile anlasilacagi üzere, fonunda yine ve elbette klasik müzik var…“Hayatlari kesin olarak ayrilmis, tüm ümitler bitmisti bundan sonrasi için. Ama o, Nantes’ta olsa da, yazlari hep memleketine dönecekti. Palmiye sehrine… Körfezin lacivert manzarasina… Mehtapli gecelerde balkonda oturacakti yine, yildizlari seyredecekti. O sehrin tüm insanlari gibi, o da sadece kendi sehrinde huzur bulurdu. Nereye giderse gitsin, yine sehrine dönerdi. Ama dönmeyen, hiç dönmeyecegini bildigi biri vardi hala kalbinde. Ne var ki, kesinlikle ayrilmisti o sehirden anilarindaki sevgili. ‘Neden beni uyandirdin, neden beni sevdin? Sonra neden biraktin gittin? Neden hiç haber göndermedin?’”