TÜKENDİ
Elif Çinar'in öyküleri saglam pabuçtur, bundan emin olun. Içtenliksiz tek satir bulamazsiniz. Öyle Istiklal'de yürürken ayaginizdan firt diye çikacak iskarpinlardan degil, yürüdükçe ayagimizin seklini alan, ömür boyu atamayacaginiz köselesi el emegi göz nuru kunduralardir onun öyküleri. Bu mecaz ile güzellemiyorum onun öykücülügünü, diyorum ki Türkçeyi kullanmaktaki ustaligi sasirtir insani. Hele hele, konusanlara kulak asmisligi her zaman belli olur. Mark Twain de ögütlemis genç bir yazara ya, insanlar nasil konusuyor kulagini iyi aç da dinle diye. Elif bunun ustasi. Öyle ki; onun karakterleri hiç susmasin istersiniz.Elif Çinar'in bu öykülerinde kendinize bakacaksiniz, izeleyeceksiniz kentinizi; ögretilmis korkulara teslimiyete, insana yabancilasmaya hakkiniz olmadigina bir kez daha kanaat getireceksiniz ve çivi onu bulanda kalacak.