19. yüzyil; Anadolu, Arap Yarimadasi ve Iran'daki halklarin Sultan zulmüne, sömürülerine karsi mücadele bayragi açtiklari yillardir. Abbasi Imparatorlugu bu bölgede Islam adina baski ve zulmünü tüm siddetiyle sürdürüyordu. Imparatorluga adini veren Abdul Abbas, kendisine "Al Saffah" (kan dökücü) lakabini takmisti. Bu zulme karsi halk, Hurremilerin ve Babek'in önderliginde mücadeleye basladi. Hurremiler, kökleri çok eskilere dayanan ve Erdebil kentinin Hurrem bucaginda ortaya çikan bir halk örgütlenmesiydi. Sultanin zulmüne karsi örgütlenen Hurremilerin önderi Seyh Cavidan, bir gün, çobanlik yaban Babek adinda 18 yasinda bir gençle karsilasir. Çoban Babek, Seyh Cavidan ve Hurremileri duymustu. Onlara katilmak istedi. Böylece Hurremilerin önderi olacak olan, zulme basegmeyen yigit Babek'in yirmi yillik mücadelesi baslamis oldu.