"Yine Münir Göker kendine siginiyor"Yazmak bir "katharsis"dir, belki bir kurtulmadir, ama neyi anlatmak, yazarin-öykünün kurgusunda geçmisle uzlasmalar;Zamanla ailenin çöküsü, babanin "Alzeimer"le üçüncü boyuta geçisi, kiz kardesler ve de hep 60 yillarina dönüs, aylaklar ve de bir türlü tarif edemedigimiz su garip ülke!Edebiyatin inisli çikisli serüveninde yazarin mütevazi kimligi de degisti, ezberden okumak, hava atmak; giderek çok satmak; eger inaniyorsaniz! Kabizlik ve ukalalik; çagdas edebiyatin ve ünlü olmanin geçerli bir formülü olsa bile, bu kaygan zeminde kisa öyküler anlatan, kenardan yürüyen, kitabini bastirmak için umut besleyen bir yazar bence daha anlamli.Genellikle dis gözlenir yazida, kendine bakmak nedense bir tabudur; günlük yazsa bile "Kendine yontar" bilerek; o zaman nasil kendimizi sorgulayabiliriz? Isterim dördüncü kitabinda yalnizca kendini silkelesin Münir Göker. Utku Varlik(Tanitim Bülteninden)