Ishak ki Ilmin ve mananin Buhrana düsmüs hali ve kesilmis bir dilin kökünde köklenen son hece idi Varliginda Hisn-i Mansur topragina Yagmurlu bir gece idi Hayat bir büyük sual Dermani tükenmis bir arzuhal Ve bir büyük bilmece idi Ol vakitte Hurucun görünmeyen cemali Postunu serdi karanlik bir magraya Aydinlatti çevresini ulu samanlar misali