TÜKENDİ
Hayat çogu zaman bizleri seçim yapmak zorunda birakir.Bir kadin iliskilerinde sadece güven ister ve güvendigi kisiye de âsik olmak… Onunla büyümeyi, onunla yaslanmayi ve geçmisi onunla unutmayi umut eder. Veda ederken hatiralarindan en güzellerini seçerek ebruli bir buket hazirlar kendine. Biraz sari, biraz beyaz; en çok da mavi katar. Giderken sevgisi kalbindedir, ruhu bilinmezde. Arzulari gerçeklerle örtüsmediginde firar eder, nereye edecekse! Umudu gökyüzünde uçarken görmeyi diler, aksi hâlde tüm zincirleri kirip hür olmak ister sevdiginin kollarindan siyrilarak. Çünkü hayalindeki tabloyu caninin istedigi renge boyamistir. Biraz kahve, biraz yesil ama en çok da pembe; tozpembe düslerine yetecek kadar...Esra da kendi masalini yazmak isteyen bir âsik. Kalbi derinden yarali bir kadin. Çocukluk askini hatiralarinda birakacak kadar cesur. Yepyeni bir hayat umuduyla verdigi her karar için ayri bir bedel ödemeye hazir olsa da, her bedelde farkli duygulardan noksan kalan bir biçare. Sevgisiz, umutsuz; ama özgür. Lakin içinde büyüttügü kocaman hasrete yenik; hayallerine, sevdigine, sevdiklerine…