Ayrılık İklimi

Sairimiz  “Ben insanlari en çok yazilarda anladim.” diyor ve ekliyor: Tanri’ya inandigi kadar yazmak, yazmak, yazmak… Ve yazdikça inancini hissetmek… Mademki varim, öyleyse Tanri istedi ve ben yazilarimda ruhlari tasarladim. Sebepsiz, çikarsiz ve insanca sevmelerle dolu kemiklerimin arasindaki ruh torbam…

Bana yakinsan hep bileceksin, ben seni hep ruhumla saracagim… Düstügünde ellerimle yakalayacagim… Ve hep parmaklarimla gülümseyecegim Tanri’ya sükretmek için, sevdigim her ruhun varligina...
Mademki varim, öyleyse Tanri istedi ve ben yazilarimda ruhlari tasarladim...

Fulyaca