XIV. Yüzyilin basinda ilk defa Venedik’te cam aynalar yapildi. Bu cam aynalarin arkalari civa-kalay karisimi olan ve adina “sir“ denilen bir madeni örtüyle kaplanmisti. XIX. yüzyilda ayna üretiminde yeni ve ucuz tekniklerin ortaya çikmasi ayna kullanimini önemli ölçüde yayginlastirdi. Artik günlük ihtiyaçtan dekoratif sanatlara, endüstriden mimariye kadar her alanda ayna kullanimina yer verildi. Kisacasi; durgun su yüzeyinden baslayan ve zamanla cam, çesitli madenler ve teknolojinin gelismesiyle pratik ve modern aynalarda devam eden Insan-Ayna birlikteligi günümüze kadar geldi. Ve görünen odur ki bu birliktelik insanin yeryüzü sahnesinden çekilisinin son anina kadar var olacaktir. (Arka Kapak)