Ay Serilirken Yatağıma

…Yeserebilmek için, her mevsimgüz güneslerine gereksinimi olanbir kusagin cografyasini soludum.Mevsimi dar bir hayatin tarihinde. emegi, sevgiyi, vefayi özlü insan varliginin temeli siiri de onun dilive bilimi olarak kabul ederken düslere (u)mutsuzlugu yasakladim. Kentlerin sokaklarina sikismis havadan aciyi ve siziyi defettim. Denizlerin dinginliginde gemileri uykusun dan uyandirip yüreklerin dalina astim uçlarina güz günesleri degsin diye. Çünkü hayat imgeleri çiplak kisa bir dörtlük …Ve simdi söz sirasi onlarin…