TÜKENDİ
Karton ve gazete parçalarindan olusturdugum matbaa kokulu yastigima basimi koyup soguk sedire boylu boyunca uzandim. Insan temel hak ve özgürlüklerinin sistemin zebanileri tarafindan bogazlandigi bu “Dört Duvar”in içinde düsünmeye zaman ayirmak kadar bol ve zahmetsiz bir sey yoktu. Ellerimi ensemde birlestirerek örümceklerin cilvelestigi tavana diktim gözlerimi. Kirpiklerimi kirparsam bir daha uyanamayacakmisim gibi garip bir hisse kapildim nedense.Çelik kapi, kulaklari sagir edercesine yankilanarak kapandi üzerime. “Isigi açmayin” diye talimat verdi biri. Gözbagimi çözmemislerdi, içerisini göremiyordum. Dolayisiyla benim isikla zaten bir isim olamazdi. Yaklasik on dakika kadar sonra disaridan bir ses “Simdi gözbagini indirebilirsin Derdo!” dedi.