Avcı

Eyvah kardesim uyandi! Çabuk elbise dolabina gir, sonra buraya giresi tutar seni görmesin!”

“Hayir, dolaba falan giremem, gönder evden çabucak.” 
“Gönderecegim ama ya girerse, sürekli birlikte kaliyoruz zanneder.”
“Bana bu sekilde anlatsaydin asla ölecegimi bilsem gelmezdim, girmem dolabin içine falan ya gönder evden ya da görsün beni.!”

“Askimm nolur, eger gelecegimi düsünüp azicik kiymet veriyorsan bana dolaba girmelisin! Lütfen! Bunu benim için yap sadece birkaç dakika sürecek inan bana…”

Sessizce öfkeli bir sekilde biraz da pismanlik beliren yüz ifadesi ile kabul eder… “Sadece senin için ama beni düsürdügün bu durumdan dolayi seni affetmeyecegim…”

Hemen gardirobun içine oturtur Tamer’i ve üzerine giysiler yigar. Odasindaki bilgisayardan müzik açip odanin penceresini aralar. Kardesine aceleden tek kisilik kahvalti koyup:

“Ablacigim ben bugün temizlik yapacagim, sen hemen ye ve ise git, benim kahvaltiya arkadaslarim gelecek,” der.

“Maalesef abla ben bugün izinliyim, ögleden sonra çalisiyorum biraz bilgisayarda isim var,” deyip ablasinin odasina girer.