TÜKENDİ
Mutluluk nasil anlatilir ki sevgilim?
Abidin Dino’ya, Bana mutlulugun resmini çizer misin? diye sormuslar, çizememis. Ama Küçük Prens yapabilmis bunu. Mutluluk bir gül bahçesine sahip olmak degil, gönül gözüyle görüp, emek verdigin tek bir güle sahip olmaktir demis. Evet, budur mutluluk. Kim demis mutluluk yazilamaz diye? Mutlulukla ansizin burun buruna gelindiginde yazilabilir, ama her nedense yazmakla yasamak arasinda kalindiginda insanlar hep yasamayi seçerler.
Senin kirpiklerinde mavi deniz, benimse sakaklarimda özlem zonkluyordu. Her kelimemiz bir gizemdi, her kelimemiz ask ve sevgi. Akdeniz kiyisindaki o çay bahçesine sen her gece birbirinden güzel giysilerin içinde gelirdin sanki ben yanindaymisim gibi. Temmuz sicaginda, Serin bir rüzgâr esiyor, derdin hep, o rüzgâr bana kadar ulasirdi ve omuzlarindan dökülen yildizlari getirirlerdi bana. Telasli telasli çay bahçesine kosar, merakli bakislara hatta Bu deli kiz kendi kendine niye gülüyor?diye seninle alay edenlere aldirmadan yüregini yüregimle bulustururdun. Her gece birbirinden zarif giysilerin içinde gönlünün güzelliklerini açardin bana; benimse özlemlerim ve sevgimdi her gece yüklenip geldigim. Tek istedigimiz bu güzel anlarin bitmemesi ve sevgimizin sonsuza kadar sürmesiydi. Herkes gibi bir kez degil, ben her gece âsik olurdum sana...
Metin SAYLAN
Abidin Dino’ya, Bana mutlulugun resmini çizer misin? diye sormuslar, çizememis. Ama Küçük Prens yapabilmis bunu. Mutluluk bir gül bahçesine sahip olmak degil, gönül gözüyle görüp, emek verdigin tek bir güle sahip olmaktir demis. Evet, budur mutluluk. Kim demis mutluluk yazilamaz diye? Mutlulukla ansizin burun buruna gelindiginde yazilabilir, ama her nedense yazmakla yasamak arasinda kalindiginda insanlar hep yasamayi seçerler.
Senin kirpiklerinde mavi deniz, benimse sakaklarimda özlem zonkluyordu. Her kelimemiz bir gizemdi, her kelimemiz ask ve sevgi. Akdeniz kiyisindaki o çay bahçesine sen her gece birbirinden güzel giysilerin içinde gelirdin sanki ben yanindaymisim gibi. Temmuz sicaginda, Serin bir rüzgâr esiyor, derdin hep, o rüzgâr bana kadar ulasirdi ve omuzlarindan dökülen yildizlari getirirlerdi bana. Telasli telasli çay bahçesine kosar, merakli bakislara hatta Bu deli kiz kendi kendine niye gülüyor?diye seninle alay edenlere aldirmadan yüregini yüregimle bulustururdun. Her gece birbirinden zarif giysilerin içinde gönlünün güzelliklerini açardin bana; benimse özlemlerim ve sevgimdi her gece yüklenip geldigim. Tek istedigimiz bu güzel anlarin bitmemesi ve sevgimizin sonsuza kadar sürmesiydi. Herkes gibi bir kez degil, ben her gece âsik olurdum sana...
Metin SAYLAN