TÜKENDİ
"Yalnizdim. Kendimi, kendi ellerimle çelikten bir kafese hapsetmistim ve özgürlügü, görüs günlerinin dar zamanlarina sikistirilmis bir mahkûm gibiydim. Disaridaki kalabaliklarin sancili, mutsuz iliskileri, samimiyetsizligi, benim, sokaga küsmeme ve kendimi toplumdan soyutlamama sebep olmustu. Disaridaki insan yiginlari, telefon sesleri, küçük bir tikirti, beni anlamsiz bir sekilde ürkütmeye yetiyordu. Kendimle ve toplumla barisik oldugum söylenemezdi. Iliski içinde oldugum sinirli sayida insan vardi……Ve ben; Içimde susturamadigim binlerce çiglikla yasam denilen kavramin içini, is olsun diye doldurmaya çalisiyordum."Askin kendi içindeki diyalektik yapisindan kaynaklanan kimi yasamsal sorunlar, insan hayatinin kimi evrelerinde karsilastigimiz insanlarla, olgularla, boyutlarla bütünlestiginde, insanin kendi kisisel yasaminda varettigi duygusal atmosfere yeni boyutlar kazandirir.Yazar bu kitabinda, askin ve aska dair duygularin ve durumlarin yarattigi enerjiyle, yasama dair yeni bir algi yaratmaya çalisan insanin, varlikla yokluk arasindaki serüvenini öne çikariyor.