TÜKENDİ
Günes batidan kaybolmustu.
Günesin kaybolmasiyla gökyüzü kül rengine bürünmüs, cansizlasmisti. Sibel, los odanin sedirinde oturmus, pencereden grilesmis görüntüye bakiyordu. Gözlerini hiç kirpmadan öylece duruyordu. Fakat kafasindaki firtina onu içten içe yoruyor ve üzüyordu. Evin içi sessizdi. Babasinin kokusu hâlen evin içinde canliligini koruyordu. Fakat gerçek olan, babasinin ona geri gelemeyecegiydi. Hüzünlü bir ruh hâli içindeydi. Kendini oldugundan da yalniz hissediyordu. Bu yalnizligi en çok da babasinin gidisine bagliyordu..
Günesin kaybolmasiyla gökyüzü kül rengine bürünmüs, cansizlasmisti. Sibel, los odanin sedirinde oturmus, pencereden grilesmis görüntüye bakiyordu. Gözlerini hiç kirpmadan öylece duruyordu. Fakat kafasindaki firtina onu içten içe yoruyor ve üzüyordu. Evin içi sessizdi. Babasinin kokusu hâlen evin içinde canliligini koruyordu. Fakat gerçek olan, babasinin ona geri gelemeyecegiydi. Hüzünlü bir ruh hâli içindeydi. Kendini oldugundan da yalniz hissediyordu. Bu yalnizligi en çok da babasinin gidisine bagliyordu..