Aşırılığın Peygamberleri Nietzsche, Heidegger, Foucault, Derrida

Bati düsünce geleneginin siiruçlarina yürüyen, felsefelerini "yikmak"la, "açmak"la, "kazanmak"la, "sökmek"le, ancak ayni zamanda "yapmak"la da kuran "asiriligin peygamberleri"yle hiç çekinmeden söylesiyor.Aliriligin Peygamberleri, düsünsel gündemimizden hiç uzaklasmayan " kriz" fikrinin izni, anlasilmasi güç dilleriyle ve özgün kavramlariyla okurun gözünü korkutan bu dört düsünürde açik seçik bir dille sürerek; modernizm ve postmodernizm karsitliginin fondan hiç ayrilmadigi, tarihyazimi ve elestirinin birbiri içersinde harmanlandigi bir tartismayi basariyla yürütüyor.