TÜKENDİ
"Arzu. uzun kirpikli sürmeli gözlerini. ormanin yesilinden alip ayak uçlarina düsürdügünde yanaklarinin alev alev yandigini hissetti. Içinde. kafesten uçan kus saskinligi vardi. Ya da henüz tomurcuga duran bir gülün kas ile göz arasinda koparilis ürpertisi... Yapraga düsen ilk çiydi bu. Yüregindeki kipirtilari duyar gibi oldu. Bütün yildizlari gözlerine tasidi. Gönlünde binlerce çiçegin bahara uyanisini farketti. Gökyüzünün baska rengi de varmis. bildi. Vakitsiz gül açar mi?Kendini yokladi; Hayir. bu isyan degildi. öfke degildi! Yendin utandi. kizardi. bencillesti. Paylasmaya nefret kildi. Yüreginin sesini dili söylemeye varmadi. ‘Kamber’ ismi dudaklarinda bir tebessüm olarak kaldi. Arzu. artik dalgin bir kizdi.”